درانتظار فرج

شبی سی وچند کس از درویشان وجوانمردان نزد ابوالحسن انطاکی جمع شدند و او را گرده ای دو سه نان بود چندان که پنج مرد را دشوار بس باشد.نان ها همه پاره کردند وچراغ بکشتند وبر سفره نشستند تا نان خورند و هر یکی دهان می جنباند تا دیگران پندارند که همی خورد چون سفره برداشتند نان بر حال خود بود وهیچ یک نخورده بودند جهت ایثار به دیگران.

تحفه الاخوان عبدالرزاق کاشانی